நோயாளிகள், முதியவர்கள் மற்றும் கடும் வேலை செய்பவர்ளின் நோன்பு

நோயாளிகள், முதியவர்கள் மற்றும் கடும் வேலை செய்பவர்ளின் நோன்பு

நோன்பு தொடர்பான 70 விஷயங்கள்’ என்ற நூலிலிருந்து…

மூல நூலாசிரியர்: அஷ்ஷெய்ஹ் முஹம்மது சாலிஹ் அல்-முனஜ்ஜித்

நோயாளிகள் (The sick)

மக்கள் தங்களை நலம் குன்றியவர்களாக உணரச் செய்யும் எந்தவொரு நோயின் போதும், ஒரு நபர் நோன்பு நோற்காமல் இருக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார். இதற்கான அடிப்படை பின்வரும் ஆயத்து ஆகும் (பொருளின் விளக்கம்):

“…எனினும் எவர் நோயாளியாகவோ அல்லது பயணத்திலோ இருக்கிறாரோ (அவர் அக்குறிப்பிட்ட நாட்களின் நோன்பைப்) பின்வரும் நாட்களில் நோற்க வேண்டும்…” [அல்-பகரா 2:185].

ஆனால், இருமல் அல்லது தலைவலி போன்ற சிறிய உடல்நலக்குறைவாக இருந்தால், அது ஒருவரது நோன்பை முறிப்பதற்கான காரணமல்ல.

நோன்பு நோற்காமலிருக்க மருத்துவ காரணம் அவசியம்

நோன்பு நோற்பது ஒருவரது நோயை மோசமாக்கும் அல்லது அவர் குணமடைவதைத் தாமதப்படுத்தும் என்பதற்கு மருத்துவ ஆதாரம் இருந்தாலோ, அல்லது, அவர் தனது வழக்கமான அனுபவத்திலிருந்து அறிந்திருந்தாலோ, அல்லது அவர் உறுதியாக நம்பினாலோ, அவர் தனது நோன்பை முறிக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்; உண்மையில், இதுபோன்ற சந்தர்ப்பங்களில் அவர் நோன்பு நோற்பது வெறுக்கத்தக்கதாகும் (மக்ரூஹ்).

ஒரு நபர் கடுமையாக நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தால், அவர் காலையில் குணமடைய வாய்ப்பிருந்தாலும், அவர் முந்தைய நாள் இரவில் அடுத்த நாளுக்கான நோன்பு நோற்கும் எண்ணத்தைக் (நிய்யத்) கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை. ஏனெனில், தற்போதைய தருணமே கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறது.

மயக்கம் ஏற்படுகின்றவர்கள் நோன்பை விடலாமா?

“நோன்பு நோற்பதால் மயக்கம் ஏற்படும் என்றால், அவர் நோன்பை முறித்துவிட்டு, பின்னர் அந்த நோன்பைக் கழா செய்ய வேண்டும்” (அல்-ஃபதாவா, 25/217).

“ஒரு நபர் பகலில் மயக்கமடைந்து, மக்ரிபுக்கு முன்போ அல்லது பிறகோ மயக்கம் தெளிந்தால், அவர் காலையில் நோன்பு நோற்றிருந்த வரையில் அவரது நோன்பு செல்லுபடியாகும்; அவர் ஃபஜ்ர் முதல் மக்ரிப் வரை மயக்க நிலையில் இருந்தால், பெரும்பான்மையான அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி அவரது நோன்பு செல்லாது.”

பெரும்பான்மையான அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி,

“மயக்கமடையும் ஒரு நபர் எவ்வளவு காலம் மயக்க நிலையில் இருந்தாலும், பின்னர் அவர் தனது நோன்புகளைக் கழா செய்வது கடமையாகும்” (அல்-முக்னி மஅ அஷ்-ஷரஹ் அல்-கபீர், 1/412, 3/32; அல்-மவ்சூஅத் அல்-ஃபிக்ஹிய்யா அல்-குவைத்திய்யா, 5/268) .

ஒரு நியாயமான காரணத்திற்காக மயக்கமடையும், அல்லது தூக்க மாத்திரைகளை உட்கொள்ளும், அல்லது பொது மயக்க மருந்து (general anaesthetic) கொடுக்கப்பட்டு, மூன்று நாட்கள் அல்லது அதற்குக் குறைவாக மயக்க நிலையில் இருக்கும் நபர், தூங்குபவரைப் போலக் கருதப்படுவதால், அவர் பின்னர் அந்த நோன்புகளைக் கழா செய்ய வேண்டும் என்று சில அறிஞர்கள் ஃபத்வாக்களை வழங்கியுள்ளனர்;

“அவர் மூன்று நாட்களுக்கு மேல் மயக்க நிலையில் இருந்தால், அவர் பைத்தியக்காரரைப் போலக் கருதப்படுவதால், அவர் நோன்புகளைக் கழா செய்ய வேண்டியதில்லை” (ஷேக் அப்துல் அஸீஸ் இப்னு பாஸின் ஃபத்வாக்களிலிருந்து, வாய்வழியாக வழங்கப்பட்டது) .

கடும் பசி மற்றும் தாகத்தினால் பாதிப்பு ஏற்படும் என அஞ்சினால் நோன்பை விடலாமா?

ஒரு நபர் கடுமையான பசி அல்லது தாகத்தை உணர்ந்தால், அவர் இறந்துவிடலாம் அல்லது அவரது உறுப்புகளில் ஏதேனும் சரிசெய்ய முடியாத அளவுக்குப் பாதிக்கப்படலாம் என்று அஞ்சினால், மற்றும் இதை நம்புவதற்கு அவருக்கு நியாயமான காரணங்கள் இருந்தால், அவர் தனது நோன்பை முறித்துவிட்டு பின்னர் அதைக் கழா செய்யலாம், ஏனெனில், ஒருவரது உயிரைக் காப்பாற்றுவது கடமையாகும்.

ஆனால், தாங்கிக்கொள்ளக்கூடிய சிரமத்தினாலோ, அல்லது ஒருவர் சோர்வாக உணர்கிறார் என்பதற்காகவோ, அல்லது கற்பனையான ஏதோ ஒரு நோய்க்குப் பயந்தோ ஒருவரது நோன்பை முறிப்பது அனுமதிக்கப்படாது.

கடுமையான வேலை காரணமாக  நோன்பை விடலாமா?

கடுமையான உடல் உழைப்பு தேவைப்படும் வேலைகளில் ஈடுபடும் மக்கள் தங்கள் நோன்பை முறிக்க அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள். மேலும், அவர்கள் அடுத்த நாள் நோன்பு நோற்கும் எண்ணத்தை இரவிலேயே கொண்டிருக்க வேண்டும்.

அவர்களால் வேலையை நிறுத்த முடியாவிட்டால், பகலில் தங்களுக்கு ஏதேனும் தீங்கு நேரிடலாம் என்று அவர்கள் பயந்தால், அல்லது நோன்பை முறிக்கச் செய்யும் அளவுக்கு அவர்கள் சில தீவிரமான சிரமங்களை எதிர்கொண்டால், அவர்கள் அந்தச் சிரமத்தைத் தாங்கிக்கொள்ள உதவும் அளவுக்கு மட்டுமே உண்ண வேண்டும். பின்னர், அவர்கள் சூரியன் மறையும் வரை உண்பதைத் தவிர்க்க வேண்டும். மேலும், அவர்கள் பின்னர் அந்த நோன்பைக் கழா செய்ய வேண்டும்.

உலைகளில் வேலை செய்வது மற்றும் உலோகங்களை உருக்குவது போன்ற கடுமையான உடல் உழைப்பு தேவைப்படும் வேலைகளில் ஈடுபடும் தொழிலாளர்கள், இரவில் வேலை செய்யும் வகையில் தங்கள் நேரங்களை மாற்ற முயற்சிக்க வேண்டும்.

அல்லது, ரமலானில் விடுமுறைகள் எடுக்க வேண்டும். அல்லது, ஊதியமில்லா விடுப்பு எடுக்க வேண்டும். ஆனால், இது சாத்தியமில்லையென்றால், அவர்கள் தங்களது மார்க்க மற்றும் உலகக் கடமைகளை இணைத்துச் செய்யக்கூடிய மற்றொரு வேலையைத் தேட வேண்டும்.

“தவிர, எவர் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சி நடக்கின்றாரோ, அவருக்கு அவன் (தக்க ஒரு) வழியை உண்டாக்குவான். அ(த்தகைய)வருக்கு, அவர் எண்ணியிராத புறத்திலிருந்து, அவன் உணவு (வசதி)களை அளிக்கிறான்.” [அத்-தலாக்கு 65:2-3 – பொருளின் விளக்கம்]. (ஃபதாவா அல்-லஜ்னா அத்தாயிமா, 10/233, 235) .

ரமலானில் ஒருவரது நோன்பை முறிப்பதற்கு மாணவர்களின் தேர்வுகள் ஒரு காரணமல்ல, மேலும் தேர்வுகள் இருப்பதைக் காரணம் காட்டி நோன்பை முறிக்கும் விஷயத்தில் ஒருவரது பெற்றோருக்குக் கீழ்ப்படிவது அனுமதிக்கப்படாது. ஏனெனில்,

“படைத்தவனுக்கு மாறு செய்யும் விஷயத்தில் எந்தப் படைப்பிற்கும் கீழ்ப்படியக்கூடாது”. (ஃபதாவா அல்-லஜ்னா அத்தாயிமா, 10/241) .

தற்காலிக மற்றும் நிரந்தர நோயாளிகளின் நோன்பு

குணமடைவோம் என்ற நம்பிக்கையுள்ள நோயாளி அவர் குணமடையும் வரை காத்திருக்க வேண்டும். பின்னர் அவர் விட்ட நோன்புகளைக் கழா செய்ய வேண்டும்; அவர் வெறுமனே ஏழைகளுக்கு உணவளிக்க மட்டும் அனுமதிக்கப்படுவதில்லை.

குணமடையும் நம்பிக்கையில்லாத நாள்பட்ட நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர், மற்றும் நோன்பு நோற்க முடியாத முதியவர்கள், அவர்கள் விட்ட ஒவ்வொரு நாளுக்கும் தங்கள் நாட்டின் முக்கிய உணவில் அரை ஸாஅ (saa’) அளவு ஒரு ஏழைக்கு உணவளிக்க வேண்டும். (அரை ஸாஅ என்பது தோராயமாக ஒன்றரை கிலோகிராம் அரிசிக்குச் சமம்) .

இதை ஒரேயடியாக, மாதத்தின் முடிவில் ஒரு நாளில் செய்வது அல்லது ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு ஏழைக்கு உணவளிப்பது அவருக்கு அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆயத்தின் வார்த்தைகள் காரணமாக, அவர் உண்மையான உணவைக் கொடுப்பதன் மூலம் இதைச் செய்ய வேண்டும்.

“ஏழைகளுக்குப் பணம் கொடுப்பதன் மூலம் அவர் அதைச் செய்ய முடியாது” (ஃபதாவா அல்-லஜ்னா அத்தாயிமா, 10/198).

ஆனால், அவர் ஒரு நம்பகமான நபருக்கோ அல்லது தொண்டு நிறுவனத்திற்கோ தனது சார்பாக உணவை வாங்கி ஏழைகளுக்கு விநியோகிக்கப் பணம் கொடுக்கலாம்.

“ஒரு நோயாளி தான் குணமடைந்து பின்னர் அந்த நாட்களைக் கழா செய்யலாம் என்று காத்திருந்து ரமலானில் நோன்பு நோற்காவிட்டால், பின்னர் அவனது நோய் நாள்பட்டது என்று அவர் அறிந்தால், அவர் நோன்பு நோற்காத ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு ஏழைக்கு உணவளிக்க வேண்டும்” (ஷேக் இப்னு உஸைமீனின் ஃபத்வாக்களிலிருந்து).

“ஒரு நபர் தனது நோயிலிருந்து குணமடையக் காத்திருந்து, குணமடைவோம் என்று நம்பிக்கை கொண்டிருந்த நிலையில், பின்னர் அவர் இறந்துவிட்டால், அவர் மீதோ அல்லது அவரது வாரிசுகள் மீதோ எந்த “கடனும்” இல்லை. ஒரு நபரின் நோய் நாள்பட்டதாகக் கருதப்பட்டு, அவர் நோன்பு நோற்காமல் அதற்குப் பதிலாக ஏழைகளுக்கு உணவளித்து, பின்னர் மருத்துவ அறிவியலின் முன்னேற்றங்கள் காரணமாக இப்போது ஒரு சிகிச்சை இருப்பதாகக் கண்டறியப்பட்டு, அதை அவர் பயன்படுத்தி குணமடைந்தால், அவர் தான் விட்ட நோன்புகளைக் கழா செய்ய வேண்டியதில்லை. ஏனெனில், அந்த நேரத்தில் அவர் செய்ய வேண்டியதை அவர் செய்துவிட்டார்.” (ஃபதாவா அல்-லஜ்னா அத்தாயிமா, 10/195) .

“ஒரு நபர் நோய்வாய்ப்பட்டு, பின்னர் குணமடைந்து, விடுபட்ட நோன்புகளைக் கழா செய்யும் திறனைப் பெற்றிருந்தும், அவர் இறப்பதற்கு முன் அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், அவர் விடுத்த ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு ஏழைக்கு உணவளிப்பதற்காக அவரது சொத்திலிருந்து பணம் எடுக்கப்பட வேண்டும். அவரது உறவினர்கள் யாரேனும் அவர் சார்பாக நோன்பு நோற்க விரும்பினால், இது சரியாகும். ஏனெனில், அல்-ஸஹீஹைனில் (புகாரி மற்றும் முஸ்லிமில்) அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் இவ்வாறு கூறியதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது:

“எவரேனும் நோன்புகளைக் கடனாக வைத்துக்கொண்டு இறந்துவிட்டால், அவரது வாரிசு அவர் சார்பாக நோன்பு நோற்கட்டும்.” (ஃபதாவா அல்-லஜ்னா அத்தாயிமாவின் அழைப்புப்பணி தொகுதி, 806 இலிருந்து) .

முதியவர்களின் (The elderly) நோன்பு

தங்கள் வலிமையை இழந்து, மரணம் நெருங்கும்போது ஒவ்வொரு நாளும் பலவீனமடைந்து வரும் மிகவும் முதியவர்கள், நோன்பு நோற்க வேண்டியதில்லை. மேலும், நோன்பு நோற்பது அவர்களுக்கு மிகவும் கடினமாக இருக்கும் வரை அவர்கள் நோன்பு நோற்காமல் இருக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். ஆயத்து (பொருளின் விளக்கம்) குறித்து இப்னு அப்பாஸ் (ரழி) அவர்கள் கூறுவார்கள்:

“மேலும் எவர் (முதியவர் போன்று) சிரமத்துடன் நோன்பு நோற்க முடியுமோ, அவர்கள் (நோன்பு நோற்கவோ அல்லது) ஒரு ஏழைக்கு (ஒவ்வொரு நாளுக்கும்) உணவளிக்கவோ (தேர்வு) கொண்டுள்ளனர்” [அல்-பகரா 2:184]:

“இது மாற்றப்படவில்லை. இது நோன்பு நோற்க முடியாத முதியவர் மற்றும் மூதாட்டியைக் குறிக்கிறது, எனவே, அவர்கள் ஒவ்வொரு நாளுக்கும் ஒரு ஏழைக்கு உணவளிக்க வேண்டும்.” (அல்-புகாரி, கிதாப் அல்-தஃப்ஸீர், பாப் அய்யாமன் மஅதூதாத்…) .

முதுமை காரணமாகப் புத்தி பேதலித்து மற்றும் குழப்பமடைந்தவர்கள் நோன்பு நோற்கவோ அல்லது வேறு எதையும் செய்யவோ வேண்டியதில்லை. மேலும், அவர்களின் குடும்பத்தினர் அவர்கள் சார்பாக எதையும் செய்ய வேண்டியதில்லை. ஏனெனில், அத்தகைய நபர்கள் இனிப் பொறுப்பானவர்களாகக் கணக்கிடப்படுவதில்லை. அவர்கள் சில நேரங்களில் புத்திசுவாதீனத்துடனும், மற்ற நேரங்களில் குழப்பத்துடனும் இருந்தால், அவர்கள் நல்ல நிலையில் இருக்கும்போது நோன்பு நோற்க வேண்டும்; மற்றும் அவர்கள் குழப்பமாக இருக்கும்போது நோன்பு நோற்க வேண்டியதில்லை” (காண்க: மஜாலிஸ் ஷஹ்ர் ரமலான், இப்னு உஸைமீன், ப. 28) .

இஸ்லாமிய எதிரிகளுடன் போரிடுபவர்கள் நோன்பை விடலமா?

எதிரியுடன் போரிடுபவர்களுக்கு அல்லது எதிரியால் முற்றுகையிடப்பட்டவர்களுக்கு, நோன்பு நோற்பது அவர்களைப் போரிட முடியாத அளவுக்குப் பலவீனப்படுத்தினால், அவர்கள் பயணியாக இல்லாவிட்டாலும் நோன்பை முறிக்க அனுமதிக்கப்படுகிறார்கள். அவர்கள் போரிடுவதற்கு முன் நோன்பை முறிக்க வேண்டியிருந்தால், அவர்கள் நோன்பை முறிக்கலாம். நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்கள் ஒருமுறை போரிடுவதற்கு முன் தனது தோழர்களிடம் கூறினார்கள்:

“காலையில் நீங்கள் உங்கள் எதிரியைச் சந்திக்கப் போகிறீர்கள்; நோன்பு நோற்காமல் இருப்பது உங்களை வலிமையாக்கும். எனவே, நோன்பு நோற்காதீர்கள்.” (முஸ்லிமால் அறிவிக்கப்பட்டது, 1120, அப்துல்-பாகி பதிப்பு. இதுவே ஷேக் உல் இஸ்லாம் இப்னு தைமியாவின் விருப்பமான கருத்தாகும். டமாஸ்கஸ் நகரம் தாதர்களால் தாக்கப்பட்டபோது அந்த ஊர் அறிஞர்களும் இதே கருத்தைக் கொண்ட ஃபத்வாக்களை வழங்கினர்) .

நோன்பை விடுவதற்கு சலுகையுடையவர்கள் நோன்பு காலங்களில் வெளிப்படையாக உண்பதை தவிர்க்க வேண்டும்

ஒரு நபர் நோன்பு நோற்காததற்கான காரணம் நோய் போன்ற வெளிப்படையானதாக இருந்தால், அவர் பகிரங்கமாக உண்பதிலோ குடிப்பதிலோ தவறில்லை. ஆனால், காரணம் மாதவிடாய் போன்ற மறைமுகமானதாக இருந்தால், குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் அது போன்றவற்றை ஈர்க்காமல் இருக்க, இரகசியமாக உண்பதும் குடிப்பதும் சிறந்ததாகும்.